Personal

    Niet toegeven aan je twijfels

    17 februari 2018

    Vanmorgen stond ik op. Het eerste wat ik dacht “ik heb zin om te schrijven op mijn blogboek!”

    Ik pakte mijn laptop erbij, startte hem op en ondertussen maakte ik een lekker ontbijtje voor mezelf. Ik pakte een kom uit de kast en deed er wat havermout met cruesli en granaatappel in. Ik pakte de amandelmelk uit de koelkast en schonk er wat van in, in mijn kom. Ik nam er een kop groene thee bij en ging er helemaal voor zitten, tegelijkertijd aan het genieten van mijn ontbijt.

    Zodra ik was ingelogd op mijn laptop, haalde ik mijn eigen blog erbij. Ik begin te staren naar het scherm en dan komt de gedachte naar boven, “waar zal ik het vandaag eens over hebben?” Het is nota bene het eerste bericht dat ik ga schrijven.

    Ik merk gelijk dat er allemaal vragen door mijn hoofd beginnen te spoken. Hoe ga ik in godsnaam beginnen? Een lichte onzekerheid voel ik over me heen komen. Ik ben kritisch en maak het moeilijk voor mezelf. Ik ben kritisch waarover ik op mijn blogboek wil schrijven, ik ben kritisch of ik dit wel kan en of ik het wel goed doe.

    Hè bah, ik word er onrustig van. Ik zet Spotify aan om te kalmeren. Ik klik op één van de door mij zelfgemaakte afspeellijsten. Ik kies voor een afspeellijst met rustige muziek. Muziek heeft op mij hetzelfde effect als schrijven. Beide werken net als therapie, het maakt mijn hoofd leeg.

    En dan word ik uit het niets overvallen door de gedachte en spreek deze hardop tegen mezelf uit, “het maakt niet uit waarover ik schrijf, niks is goed of fout. Ik doe het op mijn manier!”

    What a relief..

    Ik zet mijn twijfels opzij en ga het gewoon doen.

    No one who can change my mind by just doing it!